بازار جهانی مس در حالی با قیمت‌های بالا و چشم‌انداز تقاضای فزاینده روبه‌روست که کمبود کنسانتره به یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های زنجیره تولید این فلز تبدیل شده است؛ وضعیتی که نشان می‌دهد رشد قیمت مس الزاماً به معنای افزایش سودآوری تمام حلقه‌های این صنعت نیست.
به گزارش انجمن مس ایران و بر اساس گزارش ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ مؤسسه S&P Global، تولید جهانی کنسانتره مس در هفت ماه نخست سال بیش از ۲ درصد کاهش یافته است. افت تولید در شیلی، جمهوری دموکراتیک کنگو و اندونزی، در کنار اختلالات عملیاتی معادن و کاهش عیار ذخایر، عرضه مواد اولیه را محدود کرده است. هم‌زمان، توسعه ظرفیت ذوب، به‌ویژه در چین، رقابت میان واحدهای فرآوری برای تأمین خوراک را تشدید کرده است.
شدت این کمبود را می‌توان در شاخص هزینه‌های ذوب و پالایش (TC/RC) مشاهده کرد. طبق ارزیابی Platts، هزینه فرآوری کنسانتره مس در بازار چین در ۱۶ اکتبر به منفی ۲۴۰ دلار به ازای هر تن رسید. منفی شدن این شاخص به این معناست که ذوب‌کنندگان برای دسترسی به کنسانتره، عملاً به فروشندگان حق بیمه پرداخت می‌کنند؛ اتفاقی که حاشیه سود واحدهای ذوب را تحت فشار قرار داده است. S&P Global زیان برخی ذوب‌کنندگان چینی را در شرایط فعلی حدود ۱۴۰ دلار به ازای هر تن کنسانتره فرآوری‌شده برآورد کرده است.گزارش رویترز در ۲۸ سپتامبر نیز نشان می‌دهد رشد تولید مس تصفیه‌شده چین در سال جاری ممکن است به حدود ۳ تا ۳.۴ درصد محدود شود؛ درحالی‌که این نرخ در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۰.۴ درصد بود.این تحولات برای صنعت مس ایران نیز اهمیت دارد. در بازاری که دسترسی به کنسانتره به مزیت رقابتی تبدیل شده، توسعه ظرفیت ذوب بدون تضمین تأمین پایدار خوراک می‌تواند هزینه تولید را افزایش دهد. از این منظر، سیاست توسعه صنعت مس باید میان افزایش ظرفیت استخراج و کنسانتره‌سازی و گسترش واحدهای ذوب و پالایش توازن برقرار کند؛ چراکه در زنجیره مس، ظرفیت اسمی به‌تنهایی مزیت نیست و دسترسی اقتصادی و پایدار به ماده اولیه تعیین‌کننده است.
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است. شما اولین نفر باشید!
منبع: انجمن مس ایران
تاریخ انتشار خبر: ۱۱ آبان ۱۴۰۵
