کاهش عیار ذخایر معدنی و افزایش انرژی موردنیاز برای استخراج، می‌تواند تأمین مواد معدنی حیاتی را در دهه‌های آینده با چالش جدی مواجه کند؛ به‌طوری‌که برآوردها از احتمال شکل‌گیری کسری ۲۵ درصدی عرضه معدنی مس نسبت به تقاضای پیش‌بینی‌شده تا سال ۲۰۳۵ حکایت دارد.
به گزارش انجمن مس و به نقل از Azo Mining، در حالی که گذار از سوخت‌های فسیلی به انرژی‌های تجدیدپذیر به مقادیر قابل‌توجهی از مواد معدنی نظیر مس، لیتیوم، کبالت و نیکل نیاز دارد، کاهش ذخایر با دسترسی آسان و افت عیار کانسنگ‌ها، هزینه و مصرف انرژی استخراج این فلزات را افزایش داده است.بر اساس گزارش آژانس بین‌المللی انرژی که در این مقاله به آن استناد شده، تقاضای مواد معدنی حیاتی تا سال ۲۰۴۰ در سناریوهای مختلف نزدیک به دو برابر خواهد شد. در این میان، مس از نظر افزایش حجم تقاضا در جایگاه نخست قرار دارد؛ زیرا نقش مهمی در توسعه شبکه‌های برق، فناوری‌های نوین و زیرساخت‌های انرژی ایفا می‌کند. با این حال، عرضه معدنی پیش‌بینی‌شده این فلز تا سال ۲۰۳۵ نمی‌تواند پاسخگوی تقاضا باشد و با کسری ۲۵ درصدی مواجه خواهد شد.این مقاله با استناد به پژوهشی منتشرشده در نشریه Energy Strategy Reviews، هشدار می‌دهد که کاهش عیار ذخایر، علاوه بر افزایش هزینه استخراج، مصرف انرژی، آب و میزان انتشار آلاینده‌ها به ازای تولید هر تن فلز را نیز افزایش می‌دهد.در سناریوی دستیابی به انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۵۰، انرژی اضافی موردنیاز برای تولید مواد معدنی حیاتی بر اثر افت کیفیت ذخایر تا سال ۲۱۰۰ به حدود ۷ اگزاجول در سال می‌رسد. همچنین برآورد شده است که محدودیت تولید مس در این سناریو از حدود سال ۲۰۸۰ آغاز شود.هرچند بازیافت، بهبود فناوری استخراج و جایگزینی برخی مواد معدنی می‌توانند فشار بر منابع اولیه را کاهش دهند، اما به دلیل ویژگی‌های الکتریکی مس و دشواری جایگزینی آن، بازیافت به‌تنهایی پاسخگوی رشد تقاضا نخواهد بود.این گزارش تأکید می‌کند که پایداری گذار انرژی، علاوه بر توسعه منابع معدنی، به افزایش بهره‌وری، مدیریت مسئولانه ذخایر و کاهش مصرف غیرضروری انرژی وابسته است.
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است. شما اولین نفر باشید!
منبع: انجمن مس ایران
تاریخ انتشار خبر: ۱۹ آبان ۱۴۰۵
